26 лютага 2026 года споўнілася 77 год з дня нараджэння Барыса Звозскава – праваабаронцы, якому належала ідэя стварэння Беларускага дома правоў чалавека.
«Судебное преследование Александра Манцевича — мрачный пример того, как власти Беларуси нагло криминализируют работу независимых журналистов», — заявила Гульноза Саид, координатор программы КЗЖ по Европе и Центральной Азии.
Мы, прадстаўнікі беларускай праваабарончай супольнасці, заяўляем, што далейшае пазбаўленне волі Аляксандра Емяльянава, Івана Котава, Канстанціна Лапіцкага, Радыёна Качаткова, Рамана Янкоўскага, Аляксандра Румко, Таццяны Курылінай, Арцёма Зубракова, Мікалая Давыдава, Анатоля Маліноўскага, Ірэны Клявец, Вольгі Саламенік, Уладзіміра Трыфанава, Ягора Курзіна, Максіма Селязнёва з'яўляецца палітычна матываваным, а яны самі — палітычнымі зняволенымі.
Мы прыходзім да высновы, што рэальнымі падставамі крымінальнага пераследу Аляксандра Манцэвіча з’яўляюцца палітычныя матывы, скіраваныя на спыненне ці змяненне характару яго публічнай дзейнасці ў сувязі з негвалтоўнай рэалізацыяй свабоды выказвання меркаванняў і распаўсюду інфармацыі.
17 сакавіка Офіс Упраўлення Вярхоўнага Камісара па правах чалавека ААН апублікаваў даклад "Становішча ў галіне правоў чалавека ў Беларусі напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў 2020 года і пасля іх". У ім упершыню гучыць фармулёўка "Некаторыя з парушэнняў могуць таксама прыраўноўвацца да злачынстваў супраць чалавечнасці". "Вясна" тлумачыць, у чым важнасць гэтай фармулёўкі і якое значэнне яна мае.
Мы лічым пераслед і пазбаўленне волі названых асоб палітычна матываваным, звязаным з мірнай рэалізацыяй выказвання меркавання, а іх саміх - палітычнымі зняволенымі.